Sawa, nazwisko świeckie Palmowski (zm. w 1797?) – duchowny prawosławny I Rzeczypospolitej, igumen, przełożony monasteru św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim. Przewodniczący Najwyższego Konsystorza Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej w latach 1791–1793. Główny autor niezrealizowanego z powodu rozbiorów Polski projektu reformy wewnętrznej Kościoła, w tym zerwania związków z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym.
Życiorys Młodość i wczesna działalność Był synem kapłana prawosławnego ze Słucka, Tichona Palmowskiego. Według informacji podawanych przez biskupa Wiktora (Sadkowskiego) miał trzech braci, którzy również byli prawosławnymi duchownymi. Jeden z nich, Eustachy, podobnie jak Sawa ukończył Akademię Mohylańską i został następnie przełożonym monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie.
Uzyskana na tejże uczelni formacja intelektualna, w połączeniu z religijnym wychowaniem, jakie odebrał przyszły mnich, miała znaczący wpływ na jego dalsze poglądy i postępowanieU. Pawluczuk, Działalność polityczna i społeczna Sawy Palmowskiego [w:] . Po ukończeniu Akademii został przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Poczepie;