Rząd Polski na emigracji był uznawany za legalny przez Stolicę Apostolską za pontyfikatów Piusa XII, Jana XXIII i część pontyfikatu Pawła VI. W tym czasie szefem misji dyplomatycznej z ramienia rządu RP w Londynie był Kazimierz Papée, który rozpoczął urzędowanie na tym stanowisku jeszcze w lipcu 1939. Do końca grudnia 1958 był on ambasadorem Rzeczypospolitej Polskiej przy Stolicy Apostolskiej, a po śmierci papieża Piusa XII, gdy nowy papież Jan XXIII odmówił jego akredytacji, sprawował funkcję Administratora Spraw Ambasady RP przy Stolicy Apostolskiej w randze chargé d’affaires ad interim.
19 października 1972 Stolica Apostolska cofnęła ostatecznie swoje uznanie dla emigracyjnego rządu RP. Był to warunek sine qua non władz PRL do podjęcia rozmów w sprawie normalizacji wzajemnych stosunków. Tym samym zakończyła się misja Kazimierza Papée, choć Prezydent RP na uchodźstwie Stanisław Ostrowski odwołał go z funkcji ambasadora dopiero 24 maja 1976.