W 1933 roku grupa Brit ha-Birjonim odwróciła się w swoich poglądach od nazistowskich Niemiec. Wynikało to z faktu wprowadzenia antysemickich ustaw. Achimeir wraz z grupą swoich współtowarzyszy wspiął się w maju tego roku na dachy niemieckich konsulatów w Jerozolimie i Jafie, zrywając z nich flagi państwowe ze swastyką. Zorganizowano także bojkot towarów niemieckich. Achimeir był zagorzałym przeciwnikiem porozumienia Ha’awara zawartego między Światową Organizacją Syjonistyczną a niemieckimi władzami w sprawie umożliwienia wyjazdu niemieckich Żydów. Był zdecydowanym krytykiem i przeciwnikiem Chaima Arlosoroffa, który był głównym negocjatorem z Niemcami. Gdy w czerwcu 1933 roku Arlosoroff został zamordowany na plaży w Tel Awiwie, brytyjskie władze mandatowe aresztowały Achimeira i jego przyjaciół. Achimeir został oczyszczony z zarzutów, jednak jego przyjaciele zostali skazani za podżeganie do morderstwa. Achimeir pozostał wówczas w więzieniu i przez cztery dni prowadził protestacyjny strajk głodowy. Został następnie skazany za zorganizowanie nielegalnej grupy konspiracyjnej i do sierpnia 1935 roku przebywał w więzieniu w Jerozolimie. Wyroki te położyły kres grupie Brit ha-Birjonim. W sierpniu 1935 roku wyszedł na wolność i udał się w podróż do Polski i Litwy. Odwiedzał lokalne grupy Bejtaru, w których mówił wykłady.