mimo faktu, że w 1603 hierarcha ten uzyskał królewski przywilej na archimandrię leszczyńską, prawosławni administrowali klasztorem, dopóki żył archimandryta Elizeusz. Także po jego śmierci w 1624 mnisi wybrali na jego następcę dyzunitę Hermana Tyszkiewicza. Unici przejęli klasztor w połowie XVII w. W 1746 wznieśli na terenie monasteru nową cerkiew. Po synodzie połockim, który zlikwidował struktury Kościoła unickiego na ziemiach litewskich i białoruskich, świątynia ta stała się siedzibą parafii prawosławnej. Do wznowienia działalności klasztoru tego wyznania jednak nie doszło. Cerkiew istniała do 1905, gdy najprawdopodobniej spłonęła wskutek uderzenia pioruna.
Współcześnie (2012) na terenie zajmowanym pierwotnie przez monaster znajduje się park miejskiЛещинский монастырь.
Przypisy
!