Imram z Sowiny (od niem. Emmeram w średniowiecznej Polsce imię znane jako Imram lub Imbram) – rycerz z Sowiny oraz z Czulic herbu Czewoja (herb szlachecki), s. Jana (Jaszka) z Czulic i Heleny; brat stryjeczny Imbrama (seniora) z CzulicImbram (senior) poległ w 1410 roku pod Grunwaldem, s. Falisława z Czulic.
Na kartach historii, rycerz Imbram z Sowiny został odnotowany wraz z żoną Małgorzatą„W latach 1450–1472 wójtowa Małgorzata, wdowa po Imbramie z Sowiny”; Kiryk F., Urbanizacja Małopolski. s. 159; Lustracja 1569”. k. 128v-129v 8 marca 1430 roku w związku z nadaniem mu wójtostwa wiślickiegoWójt w Wiślicy w latach 1430-1446; por. LB I, s. 435 przez króla Władysława II JagiellończkaMatricularum Regni Poloniae Summaria, red. T. Wierzbowski, Warszawa 1590, t.4/3, s. 384, s. 644; „(...) Vladislaus II rex Imbrano de Sowyna advocatiam Vislicensem iure haereditario...”. Znane jest uposażenie wójta z okresu jego rządów: 1)Słota Kaźnia przy bramie miejskiej w stronę Krakowa; 2) 2 łany po Hinczce; 3) karczma we wsi królewskiej Kobylniki; 4) wolne łowienie ryb w Nidzie; 5) opustoszałe jezioro celem zbudowania sadzawki oraz młyna;