wybierani byli oni przez Radę Miasta na okres 6 lat co 3 lata (tak, aby co 3 lata ustępowała połowa składu). Liczba płatnych członków Magistratu zależna była od potrzeb. Wybierani byli na okres 12 lat. Magistratem kierował prezydent miasta jako przewodniczący; wyznaczał terminy obrad i kierował ich przebiegiem. Miał również głos znaczący w przypadku równości głosów w głosowaniu.
Magistrat nie był organem kadencyjnymw przeciwieństwie do Rady Miasta, funkcjonował stale i bez przerw.
Stanowiska w Magistracie nie można było łączyć ze stanowiskiem urzędnika lub funkcjonariusza sprawującego nadzór nad gminą, radnego lub innego niższego urzędnika miejskiego, miejskiego poborcy podatkowego (w miastach powyżej 10 000 mieszkańców), urzędnika prokuratury lub wykonawczego urzędnika policyjnego. Przepisy zapobiegały także nepotyzmowi.
Wyboru na stanowisko płatnego członka Magistratu dokonywano w wypadku opróżnienia stanowiska lub ukończenia okresu urzędowania. Rada Miasta rozpisywała konkurs na wolne stanowisko. Kandydat na radcę miał mieć nieposzlakowaną opinię, wiek do 45 lat, odpowiednie wykształcenie. Kandydatury rozpatrywała specjalnie wyznaczona komisja Rady Miasta, następnie były one poddawane głosowaniu (przy większej liczbie członków w kilku turach).