Po śmierci Javiera wersja z Prado przeszła na wnuka Goi, Mariana. Podziałem spuścizny malarza zajął się wtedy Federico Madrazo. Mariano, który sukcesywnie wyprzedawał majątek dziadka na pokrycie swoich długów, sprzedał go Románowi Garreta y Huerto, szwagrowi Madraza. Później obraz został nabyty królewskim dekretem z 5 kwietnia 1866 przez Muzeum Trójcy Świętej za kwotę czterystu escudo, razem z Portretem Josefy Bayeu i przypisywanym Goi Egzorcyzmem. To muzeum zostało połączone z Prado, gdzie obraz znajduje się od 1872 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Autoportrety Francisca Goi Kategoria:Obrazy Francisca Goi w Muzeum Prado Kategoria:Obrazy w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Madrycie