Opis obrazu Ze wszystkich znanych autoportretów Goi ten jest jednym z najbardziej szczerych i bezpośrednich. Malarz przedstawił się będąc w wieku 69 lat, w popiersiu umieszczonym na ciemnym tle w odcieniach brązu. Ma na sobie rodzaj szlafroka z ciemnego czerwonobrązowego aksamitu, w którym przedstawiali się malarze w XVIII i XIX wieku, np. William Hogarth Autoportret z mopsem. Podobny strój nosił także jego uczeń na Portrecie Asensia Julià. Jego wygląd jest niedbały a spod szlafroka widać rozpiętą białą koszulę. Cała intensywność portretu jest skoncentrowana w rysach twarzy, bez przywiązania większej wagi do stroju czy tła. Głowa jest lekko obrócona w lewo, spojrzenie intensywne i posępne. Twarz otoczona jest potarganymi i siwiejącymi włosami odsłaniającymi wysokie czoło i zwrócona niemal bezpośrednio w stronę widza. Zgodnie z ikonograficznymi wytycznymi Cesarego Ripy, rozczochrane włosy symbolizują kreatywny geniusz i wyobraźnię artysty. Goya nie namalował typowych dla autoportretu atrybutów swojego zawodu, nie podkreślił też swojego statusu bogatym strojem, co czyni jego postać bardziej ludzką i przystępną dla widza.