Wojciech Zbanyszek (ur. 10 kwietnia 1909 w Sobótce, zm. 4 kwietnia 1990 w Miłomłynie) – podoficer Wojska Polskiego II RP. Kawaler Orderu Virtuti Militari. Jeździec i trener, działacz sportowy i sędzia sportowy I klasy.
Syn Józefa i Magdaleny z d. Kwaśniewska.
Okres służby wojskowej W październiku 1928 roku powołany do 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich. Tam ukończył pułkową szkołę podoficerską. W 1933 roku odbył kurs podoficerów zawodowych w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. W kampanii wrześniowej jako dowódca 4 szwadronu(?!) w 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich. W jego składzie walczył w bitwie nad Bzurą, wykonywał szarżęSzarża w Puszczy Kampinoskiej w Puszczy Kampinoskiej i w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy i rozwiązaniu pułku przebywał w niewoli niemieckiej.
Praca z końmi Na podstawie umowy kapitulacyjnej powrócił do rodziny i pracował w Stadninie Koni w Racocie pod niemieckim zarządem wojskowym. W 1942 roku stadnina, wraz z całym personelem została przeniesiona do Schonbecken pod Hanowerem. Tu do codziennych obowiązków Wojciecha należała jazda konna.