Piotr Paweł Frydrych (ur. w 1806 w Siemieni, zm. 24 kwietnia 1879 w Warszawie) – warszawski architekt i budowniczy. Wieloletni pracownik Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego, współpracownik Antoniego Corazziego i Fryderyka Schütza, projektant m.in. miejskiej rzeźni na Solcu w Warszawie.
Życiorys Syn Jana Frydrycha, budowniczego i Apolonii z Wenclów. Urodził się w Siemieni, po czym w dniu 30 czerwca 1806 został ochrzczony w ParczewieAkt chrztu Piotra Frydrycha, Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej św. Krzyża w Warszawie – aneksy, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/158/0/-/53..
Ukończył szkołę wojewódzką w Lublinie, następnie Wydział Architektury Uniwersytetu Warszawskiego. Praktykował u Antonia Corazziego przy budowie Teatru Wielkiego w Warszawie.
W 1832 zaczął pracę jako adiunkt budowniczy w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu przy Fryderyku Schützu. W 1845 awansował na stanowisko radcy budowniczego tejże komisji i funkcję tę pełnił aż do przejścia na emeryturę. Do jego zadań należał nadzór i praca nad budowlami skarbowymi, w tym magazynami soli, składami celnymi i rzeźniami.