Zbigniew Janaszek (ur. 20 września 1913 w Brodnicy, zm. 13 września 1983 w Łobzie) – oficer Wojska Polskiego II RP. Kawaler Orderu Virtuti Militari. Wieloletni dyrektor Państwowego Stada Ogierów w Łobzie.
Syn JanaJan Janaszek był lekarzem. Zmarł po zarażeniu się tyfusem od leczonych przez siebie jeńców rosyjskich. Jedną z ulic Brodnicy nazwano jego imieniem. i Ireny z d. Barańskiej.
Służba wojskowa Za namową ojczyma, ppłk. Jana Kleina, wstąpił do Korpusu Kadetów w Rawiczu. Jesienią 1933 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową i naukę w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Baranowiczach.
We wrześniu 1939 roku był dowódcą 1 plutonu w 2 szwadronie 26 p.uł Lista oficerów według przydziału. W czasie walk pod Garwolinem został ciężko ranny w udo. Tu też dostał się do niewoli 15.09.1939. Początkowo przebywał w Stalagu IA Stablak w Królewcu, a następnie w Oflagu XII A Hadamar, Oflagu IID Gross Born, Oflagu X B Sandbostel i na koniec w Oflagu X C Lubeka. W maju 1945 roku Anglicy wyzwolili obóz.