124/388..
W późniejszej fazie budowniczy projektował już w duchu wczesnego modernizmu, czego przykładem są kamienice wielkomiejskie w centrum Gdyni: Franciszka Schrödera, przy ul. Starowiejskiej 16 (1928), Teodora Górskiego, przy ul. Starowiejskiej 17 (1931)M.J.Sołtysik, Na styku dwóch epok – Architektura gdyńskich kamienic okresu międzywojennego, Gdynia 2003, s.65 i s.147., następnie Dom Ludowy (1932)B. Romiszewski, Parcelacja oraz modernistyczna zabudowa międzywojennego Oksywia, [w:] Rocznik Gdyński nr 28, Towarzystwo Miłośników Gdyni, Gdynia, 2016, s. 203-204. przy ul. Pułkownika Stanisława Dąbka 47 na zlecenie ówczesnego proboszcza ks. Klemensa Przewoskiego oraz kilka domów w Oksywiu.
Po śmierci Brunona Kowalskiego jego przedsiębiorstwo zostało przejęte przez inż. Józefa Langiewicza, architekta budowlanego (do 1939). Przedsiębiorstwo istniało pod nazwą „Przedsiębiorstwo Robót Budowlanych Józef Langiewicz, dawniej B. Kowalski”https://bcpw.bg.pw.edu.pl/Content/5858/pb1937_nr7.pdf.
J. Langiewicz zaprojektował modernistyczny dom (1936) dla rodziny Kowalskich w Mezowie (k. Kartuz).