Miejscowość odnotowały również XVI wieczne rejestry podatkowe. W 1508 miał miejsce we wsi pobór od jednego łana. W 1510 w Pożegowie były dwa łany osiadłe oraz 19 łanów opustoszałych. W 1563 miał miejsce pobór od 1,5 łana osiadłego. W 1565 w Pożarowie było dwóch kmieci mających 1,5 śladu, z których płacili po 1 złotym i 18 groszy oraz w naturze po jednej ćwiertni owsa, 4 kury i 30 jaj. 17 śladów było opustoszałych, z których część zarosła, a drugą część uprawiali chłopi oddając panu co czwartą kopę, kolejna część zaś uprawiana była „na dwór”. Z łąki uzyskiwano do dwóch brogów siana. Za czasów Mosińskiego uzyskano dla Pożegowa także dwie tonie na jeziorze, a położonym między Pożegowem a Trzebawiem. W sumie dochody ze wsi wynosiły 3 złote 5 groszy i 9 denarów. W 1580 we wsi miał miejsce pobór podatków z miejscowego folarku od dwóch najemnych robotników rolnych zwanych ratajami.
Wieś królewska należąca do starostwa mosińskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s.