Bitwa o Drawsko – bitwa stoczona w dniach 4–5 marca 1945 roku o Drawsko Pomorskie, podczas II wojny światowej, jedna z bitew operacji pomorskiej.
Na początku marca 1 Armia Wojska Polskiego, a w jej składzie 4 Pomorska Dywizja Piechoty walczyła w ramach operacji pomorskiej 1 Frontu Białoruskiego. Zadaniem 1 AWP było dojście do Bałtyku i zablokowanie wojskom niemieckim dróg odwrotu na zachód i w stronę morza. Uderzenia 1 AWP były skierowane przeciwko X Korpusowi SS i Grupie Korpuśnej „von Tottau”ok. 20 batalionów, które broniły pozycji ryglowej Wału Pomorskiego, na linii: Nadarzyce – Będlino – Łowicz Wałecki. 1 marca sowiecka 3 Armia Uderzeniowa przełamała obronę Niemców koło Recza i parła na północ. Na prawo od niej 1 AWP natrafiła na dobrze zorganizowaną obronę niemiecką. Wieczorem 2 DP zdobyła południową część Żabina i Bobrujsko, a 1 Warszawska Dywizja Piechoty wyszła na południe od Bobrujska. 2 marca gen. Popławski wzmocnił uderzenie wprowadzając do walki 4 DP, która przełamała obronę niemiecką w rej. Żabina i Wierzchowa i 3 marca wyszła do szosy Żabin - Siennica, a wieczorem w rejonie Bonina podeszła pod Stawno. 4 marca 4 DP wyszła pod Drawsko.
Miasto było umocnione i przygotowane do obrony2 marca ogłoszone przez hitlerowców twierdzą.