Lata 40. Po wojnie w Radomiu działacze i sympatycy radomskiego klubu zorganizowali zebranie. W tym samym miesiącu po około sześcioletniej przerwie w grze piłkarze ze Starego Ogrodu pojawili się na sportowych arenach. W inauguracyjnym spotkaniu ulegli Czarnym Radom 1:3. W pierwszych powojennych rozgrywkach w tabeli końcowej podokręgu uplasowali się na drugim miejscu za Radomiakiem. Z tą drużyną RKS grał pięć razy w meczach mistrzowskich, w których raz wygrał i dwukrotnie zremisował. W 1947 roku zawodnicy ze Starego Ogrodu wywalczyli mistrzostwo okręgu, dzięki czemu walczyli o prawo gry w I lidze. W zmaganiach tych zajęli drugie miejsce za Widzewem Łodź.
Fuzja z Radomiakiem W kolejnych latach w zespole piłkarskim nastąpił kryzys. W 1954 roku klub spadł do klasy B. Został pozbawiony środków finansowych i w połowie lat 60 XX wieku zawiesił działalność. W październiku 1964 czasopismo „Życie Radomskie” poinformowało o planowanym połączeniu ze Startem Radom, ale dwa miesiącu później pojawiła się propozycja fuzji z radomską Bronią. W sezonie 1965/1966 drużyna przystąpiła do rozgrywek klasy A jako RKS Start. Po rundzie jesiennej zajęła ostatnie miejsce, po czym większość zawodników przeszła do Radomiaka. W związku z tym w meczach rewanżowych zespół występował pod nazwą RKS Radomiak II.