Przez wiele lat był trenerem sportowym Akademickiego Związku Sportowego, Warszawskiego Klubu Narciarskiego, Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego oraz Polonii Warszawa. Był prezesem Polskiego Związku Łyżwiarstwa oraz sędzią głównym Międzynarodowego Związku Łyżwiarstwa. Od 1937 był przewodniczącym sekcji wychowania fizycznego młodzieży wiejskiej przy Komitecie Kultury Wsi.
Podczas pracy w Klubie Sportowym „Polonia” trenował w łyżwiarstwie szybkim Zofię Nehring z d. Duda, z którą ożenił się w 1927. Zofia Nehring była pionierką łyżwiarstwa szybkiego w Polsce, 4-krotną rekordzistką Polski w latach 1928–1939, medalistką Mistrzostw Świata i 9-krotną rekordzistką świata. Edward Nehring z Zofią Nehring mieli czwórkę dzieci: Jacka, Halinę, Zofię i Bogusława.
W 1948 został zmuszony do ucieczki z Polski na terytorium Niemiec, pokonując wpław Łabę. Ostatnie lata swego życia spędził w Hamburgu.
Rekordy sportowe rekord maratoński na łyżwach (5 lutego 1928) – 42 km 195 m w czasie 1 godz. 47 min. 4 sek. rekord godzinny na łyżwach (29 stycznia 1928) – 24 km 781 m
Publikacje z zakresu sportu Zasady łyżwiarstwa, Warszawa 1934. Jazda zwykła i wyścigowa na łyżwach, Warszawa: Warszawskie Towarzystwo Łyżwiarskie, 1927. Jazda towarzyska.