Żywy Różaniec Z inicjatywy założycielki Dzieła Rozkrzewiania Wiary Pauliny Jaricot powstał także w 1826 r. Żywy Różaniec. Jest to forma wspólnotowej modlitwy różańcowej. Dzięki inicjatywie Pauliny Jaricot Żywy Różaniec rozprzestrzenił się najpierw we Francji, a potem w wielu krajach świata. W Polsce pierwsze koła Żywego Różańca zostały założone pod koniec XIX w. Każda z osób w nim stowarzyszonych (Róża) odmawia jedną tajemnicę różańca dziennie. Znajduje się w nim tyle osób, ile jest tajemnic różańcowych, a przewodniczą im zelatorzy. W ten sposób każdego dnia odmawiany jest cały różaniec. Żywy Różaniec to wspólnota osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują. Misyjne korzenie Żywego Różańca odkrył na nowo abp Fulton J. Sheen (1895-1979), dyrektor Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary w USA. Pragnął, aby każdy chrześcijanin modlił się w intencjach całego Kościoła, dlatego każdy dziesiątek różańca jest w innym kolorze i symbolizuje jeden z kontynentów.
Misje Dzisiaj Organem prasowym Dzieła jest dwumiesięcznik Misje Dzisiaj.
Zobacz też Jarosław Tomaszewski
Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa PDRW
Kategoria:Organizacje katolickie