thumb|200px|Józef Piłsudski w mundurze strzeleckim. Rok 1914 thumb|180px|Sekcyjny Związku Strzeleckiego. Rok 1935 Mundur Związku Strzeleckiego – umundurowanie członków Związku Strzeleckiego w latach 1910–1914, 1919–1939 oraz organizacji nawiązujących do historii Związku Strzeleckiego istniejących po roku 1989.

Okres 1910–1914 Wraz z rozrostem struktury "Strzelca" starano się o wprowadzenie własnego stroju w formie munduru wojskowego. Mundur strzelecki powstał w roku 1913. Składał się z charakterystycznej czapki "maciejówki" (przyjęta już w roku 1912) do której przypinano orzełka strzeleckiego wzorowanego na orzełku wojskowym z okresu powstania listopadowego, bluzy, spodni oraz dwurzędowego płaszcza w kolorze szarym, a w późniejszym okresie szaroniebieskim.

Bluza strzelecka o kroju wzorowanym na kurtkach angielskich zapinana na kryte kościane guziki. Posiadała cztery kieszenie i kołnierz stojąco-wykładany. Nie posiadała natomiast naramienników. Spodnie posiadały zwężane ku dołowi nogawki. Noszono je z owijaczami lub sztylpami. Całość ubioru dopełniał płaszcz z naramiennikami. Wszyscy strzelcy nosili jednolity mundur, bez względu na pełnione funkcje.