za pracę nad tomami VI i VII Zbioru dokumentów małopolskich wydział I PAN przyznał wydawcom nagrodę.

Od 1976 zaczęła ukazywać się kolejna edycja: Bullarium Poloniae, litteras apostolicas aliaque monumenta Poloniae Vaticana continens. Były to dokumenty z zasobu rzymskiego Archivio Segreto Vaticano. Tomy pierwszy (1982) i drugi (1985) wydały École Française de Rome, Polska Akademia Nauk i Katolicki Uniwersytet Lubelski, pozostałe zaś (od t. III – 1988), Instytut Historii PAN, KUL oraz Fundacja Jana Pawła II Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej (Romae–Lublin). W latach następnych wydano kolejne tomy (t. IV – 1992, t. V – 1995, t. VI – 1998, t. VII – 2006), w których łącznie zamieszczono ponad 12 tys. regestów.

W 2. połowie lat 80. XX w. Irena i Stanisław Kurasiowie rozpoczęli publikację kolejnego wydawnictwa źródłowego – Nowego Kodeksu Dyplomatycznego Mazowsza (będącego kontynuacją Kodeksu Mazowieckiego Jana Karola Kochanowskiego, którego numerację kontynuowano. Ukazały się kolejno cz. 2 (1284–1355), opublikowana w 1989 r. i cz. 3 (1356–1381), ogłoszona w 2000 r.