Po rozbiciu w marcu 1945 r. przez 1 AWP wojsk niemieckich broniących Wału Pomorskiego 1 Warszawska Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte (dowódca płk A. Malutin) weszła w skład Grupy Pościgowej. Brygada zakończyła działania w grupie 6 marca mając sprawnych 10 czołgów. Zarządzeniem bojowym nr 401 dowódcy 1 FB z 7 marca brygada została podporządkowana 8 Gwardyjskiemu Korpusowi Zmechanizowanemu 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej (2 GAPanc) 1 FB. Przed włączeniem do 2 FB brygadę wzmocniono batalionem piechoty z 2 DP. Między 8 – 10 marca brygadę przegrupowano za 2 GAPanc w rejon Zalewa, gdzie otrzymała jako uzupełnienie 15 czołgów z 2 zapasowego pułku czołgów posiadającego załogi sowieckie. Czołgi weszły w skład 2 batalionu, a po reorganizacji załóg włączono do nich doświadczonych Polaków. 11 marca po przegrupowaniu w rejon Bolszewa została wzmocniona 10 czołgami z 64 GBPanc 8 GKPanc, które podporządkowano 3 batalionowi. Rozpoczęto przygotowania do natarcia na Wejherowo. Przed natarciem brygada miała 30 sprawnych czołgów, które zostały rozdzielone między 2 i 3 batalion (po 15 sztuk). 1 batalion pozostawał w Zalewie remontując swoje czołgi.