Wizytator apostolski – delegat papieża zwykle w randze co najmniej biskupa, wysyłany w celu zbadania sytuacji w wybranej diecezji, instytucji kościelnej lub w danym kraju. Wyposażony jest w specjalne i szerokie kompetencje, a ponadto odpowiada tylko przed papieżem. Zadaniem wizytatora jest zwykle opracowanie raportu, który zostanie następnie przedstawiony Stolicy Apostolskiej i stanowić będzie podstawę do podjęcia dalszych kroków. Wizytator apostolski niekiedy otrzymuje prawo do podejmowania w sposób autonomiczny natychmiastowych działań w przypadku zaistnienia poważnych problemów. Bywa też, że wizytator apostolski pełni rolę ordynariusza dla wiernych pozbawionych własnego biskupa lub mających utrudniony kontakt z własną hierarchią. Przykłady wizytatorów apostolskich Andrzej Jacek Longhin – wizytator apostolski w Padwie i Udine Henryk Hoser – wizytator apostolski w Rwandzie (1994–1996) oraz w Medziugorie (2018–2021) Johannes Schwalke – wizytator apostolski (1975–2000) dla wiernych diecezji warmińskiej (następnie archidiecezji), przebywających poza jej granicami (głównie Niemców warmińskich) Boļeslavs Sloskāns – wizytator apostolski dla katolików białoruskich w Europie Zachodniej (1952–1981) Iwan Buczko – wizytator apostolski dla grekokatolików w Europie Zachodniej Achille Ratti – wizytator apostolski w Polsce (od
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wizytator apostolski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.