Kamienica Rynek 7 w Lublinie – zabytkowa dwupiętrowa, podpiwniczona kamienica na Starym Mieście w Lublinie. Wpisana do rejestru zabytków pod numerem A/492 z dnia 17.03.1971. Znajduje się w zwartym ciągu zabudowy Rynku Starego Miasta, pomiędzy zabytkowymi kamienicami numer 6 tzw. Kamienicą Chociszewską i numer 8 tzw. Kamienicą Lubomelskich. Budynek jest podpiwniczony jedną kondygnacją piwnic. Fasada kamienicy swój obecny wygląd zawdzięcza przeprowadzonemu w latach 1991 - 1995 remontowi.
Historia Pierwsze źródła o istnieniu w tym miejscu budynku pochodzą z 1522 roku. Jej właścicielem była rodzina Skromowskich. Był to budynek murowany. Informacja z 1612 roku mówi o tym, że już w 1488 roku w tym miejscu był należący do Jadwigi Kuminożyny murowany budynek mieszkalny. W latach 1520–1540 został przeprowadzony remont z przebudową kamienicy z gotyckiej na renesansową. W 1555 roku całość kamienicy odkupił doktor medycyny Walenty Sierpowski (właśc. Sierpiński). Po 2 latach sprzedał ją i do 1581 roku miała kilku współwłaścicieli. Wtedy Melchior Mężyk odkupił część kamienicy, a w 1585 roku dokupił pozostała część. W latach 1598–1599 w kamienicy tej mieszkał m.in. nadworny lekarz królów polskich Wojciech Oczko.