thumb|Konstytucja Wolnego Miasta Krakowa z 1833 roku Konstytucja Wolnego Miasta Krakowa z 11 września 1833 roku – ustawa regulująca ustrój prawny Wolnego Miasta Krakowa w latach 1833–1846.
Ogłoszona została uroczyście w rocznicę proklamacji konstytucji Wolnego Miasta z 1818 roku, ale nosiła datę 29 lipca, a faktycznie jej projekt został zaaprobowany przez mocarstwa zaborcze już w lutym 1833 roku. Zastąpienie dotychczas obowiązującej ustawy zasadniczej nastąpiło po powstaniu listopadowym, z którym obywatele miasta sympatyzowali. W czasie powstania wielu młodych mężczyzn przyłączyło się do niego, a przemarsz wycofujących się z Królestwa Kongresowego oddziałów polskich przez Kraków posłużył jako pretekst do okupacji miasta przez wojska rosyjskie.
Już w 1831 kanclerz Austrii Metternich zaproponował powołanie tzw. Konferencji Rezydentów, która miałaby sprawować kontrolę nad Krakowem. Projekt nowej konstytucji opracowany został w listopadzie 1832 roku. W marcu 1833 roku powołana została Komisja Reorganizacyjna, w której skład weszli przedstawiciele trzech zaborców: Wilhelm Pflügl (Austria), August Forckenbeck (Prusy) i Ludwik Tęgoborski (Rosja). Komisja przeprowadziła czystkę w Senacie Rządzącym.