Koszt sortowania tabeli przerw wynosi O (n log n), gdzie n jest liczbą żywych obiektów wykrytych na etapie zaznaczania.
Wreszcie, rekordy relokacji tabeli przerw służą do dopasowania pola wskaźników wewnątrz przeniesionych obiektów. Żywe obiekty są badane pod kątem wskaźników, which może być sprawdzone w posortowanej tablicy przerw rozmiaru n w czasie O (log n) w ogólnym czasie O (n log n). Wskaźniki te są następnie korygowane o ilość określoną w tabeli relokacji.
Algorytm LISP2 W celu uniknięcia złożoności O (n log n), algorytm LISP2 wykorzystuje 3 różne przejścia sterty. Dodatkowo obiekty sterty muszą mieć osobny slot na przekierowujący wskaźnik który nie jest używany poza odśmiecaniem pamięci.
Po standardowym zaznaczaniu, algorytm postępuje w 3 następujących przebiegach: