Kodowanie supergęste – technika używana do wysyłania dwóch bitów klasycznej informacji przy użyciu tylko jednego kubitu z pomocą splątania.
Wprowadzenie Załóżmy, że Alicja chce wysłać klasyczne informacje do Boba używając kubitów zamiast klasycznych bitów. Alicja będzie kodować klasyczną informację w kubicie i wysyłać ją do Boba. Po otrzymaniu kubita, Bob odzyskuje klasyczną informację za pośrednictwem pomiaru. Pytanie brzmi: jak dużo klasycznej informacji może być przekazywane za pomocą kubitu? Ponieważ nieortogonalne stany kwantowe nie mogę być rozróżnione, można by przypuszczać, że Alicja nie może zakodować więcej niż jeden klasyczny bit na kubit. Istotnie, to ograniczenie na efektywność zostało udowodnione formalnie. Zatem nie ma korzyści w postaci korzystania z kubitów zamiast klasycznych bitów. Jednakże wraz z dodatkowym założeniem, że Alicja i Bob dzielą splątany stan, można osiągnąć dwa klasyczne bity na kubit. Termin supergęste odnosi się do podwojenia wydajności.
Szczegóły Kluczowym dla tej procedury jest dzielony stan splątany pomiędzy Alicją i Bobem i własność stanów splątanych którą jest to że (maksymalnie) splątany stan może być transformowany do innego stanu za pośrednictwem lokalnej manipulacji.
Załóżmy, że części stanu Bella, powiedzmy