W latach 1968–1970 pracował w eksperymentalnym studiu muzyki elektronicznej w Moskwie. Po rozpadzie Związku Radzieckiego został wybrany sekretarzem Związku Kompozytorów Rosji i odtworzył zlikwidowaną w roku 1932 Asocjację Muzyki Współczesnej (ASM-2). W roku 1992 został powołany na profesora Konserwatorium Moskiewskiego.
W latach 1990–1991 działał w IRCAM w Paryżu. Ciężko ranny w wypadku samochodowym wyjechał w roku 1994 do Francji w nadziei na wyleczenie w paryskiej klinice, lecz zmarł tam w roku 1996.
Dzieła Stworzył koncert fletowy dla Aurèle Nicolet, koncert skrzypcowy dla Gidona Kremera, koncert obojowy dla Heinza Holligera i utwory na klarnet dla Eduarda Brunnera. W roku 1993 dokończył operę Rodrigue et Chimène Claude’a Debussy’ego. Tworzył muzykę do wielu filmów.
Muzyka filmowa 1990: Samobójca 1990: Carskie polowanie 1990: Ciało 1989: Uczta Baltazara, czyli noc ze Stalinem 1981: Mąż idealny 1978: Cudowny kwiat
Bibliografia Холопов Ю., Ценова B. Эдисон Денисов. – Moskwa: Композитор, 1993.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Radzieccy kompozytorzy Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy Kategoria:Rosyjscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomsku