Następnie od początku 1944 roku do września 1944 roku stacjonowała eskadra bombowo-rozpoznawcza Fliegerschule Erganzgruppe (S)2 z Poznania, po czym przeniesiono ją do Würzburga.
Po zakończeniu II wojny światowej lotnisko zostało przejęte przez Wojsko Polskie.
Z powodu wojny w Korei powstał nowy plan rozbudowy lotnictwa. W okresie od 1 maja do 1 grudnia 1952 roku na lotnisku w Bednarach, na bazie eskadry z 6 plsz, sformowano 53 Pułk Lotnictwa Szturmowego (53 PLSz)Rozkaz ministra obrony narodowej nr 0096/Org. z 11 grudnia 1951 roku uzbrojony w samoloty Ił-10b, podległy był 16 Dywizji Lotnictwa Szturmowego. Pułk następnie został przeniesiony do Mirosławca, na nowo zmodernizowane lotnisko. 53 PLSz był jedynym pułkiem stacjonującym w Bednarach. Wszystkie kolejno przylatujące na krótki czas pułki traktowały to lotnisko jako zapasowe.
Na przełomie lat 50./60. XX wieku lotnisko otrzymało nową betonową drogę startową, zdolną do przyjmowania samolotów odrzutowych. Jej wymiary to 1500 m x 30 m. Wybudowano betonowe drogi kołowania i stoiska dla samolotów w układzie rozśrodkowania. Lotnisko Bednary jako zapasowe było wykorzystywane przez różne Pułki. Jednym z nich w latach 60. XX wieku był 6 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego.