mały|240px|Grób Tadeusza Nowakowskiego na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Nowakowski ps. Jan Ryś (ur. W ewidencji wojskowej jako datę urodzenia Tadeusza Nowakowskiego podano 14 maja 1879 rok. w Medwinie, zm. 3 sierpnia 1957 w Warszawie) – polski architekt, malarz, kapitan saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Wykształcenie średnie zdobywał w Krakowie i Lwowie, a wyższe na wydziale architektury Politechniki Lwowskiej (1900–1907) i w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po ukończeniu studiów wyższych pracował przy budowie Politechniki Warszawskiej, Dworca Głównego we Lwowie oraz szeregu budowli. Od 1910 pracował przy pracach konserwatorskich na Wawelu. Po wybuchu I wojny światowej, od 1914 służył w stopniu podporucznika w I Brygadzie Legionów Polskich, pełnił służbę jako komendant plutonu pionierów kompanii technicznej. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. pod Radzyminem, był komendantem Ochotniczej Grupy Fortyfikacyjnej (przekształconej w 22 Ochotniczy baon saperów). W 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwowych inżynierii i saperów. W 1923 roku był oficerem rezerwowym 8 batalionu saperów w ToruniuRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 888, 916..