Badania filogenetyczne na podstawie cech morfologicznych, opublikowane przez Jacka Garricka w 1982 roku i Leonardo Compagno w 1988 roku, sugerują, że C. altimus jest najbliżej spokrewniony z żarłaczem ciemnoskórym (C. obscurus) i żarłaczem galapagoskim (C. galapagensis). Każdy z tych rekinów ma duże trójkątne zęby w szczęce oraz wyraźny prostopadły grzbiet między płetwami piersiowymi. Analiza filogenetyczna na podstawie allozymowych danych, opublikowanych przez Gavina Naylora w 1992 roku, wskazuje, że C. altimus jest taksonem siostrzanym z żarłaczem brunatnym (C. plumbeus) i tworzy razem z nim wspólny klad.

Występowanie i środowisko thumb|C. altimus pływający wśród skał przy dnie morskim. Fragmentaryczne doniesienia z całego świata wskazują, że Carcharhinus altimus występuje prawdopodobnie w tropikalnych i subtropikalnych wodach wszystkich oceanów. W Oceanie Atlantyckim spotkać go można od Zatoki Delaware po południowe krańce Brazylii na zachodzie oraz w Morzu Śródziemnym i na wybrzeżach północno-zachodniej Afryki na wschodzie. W Oceanie Indyjskim pływa u wybrzeży południowej Afryki, Madagaskaru, Indii i zachodniej Australii. Występuje także w Morzu Czerwonym i na Malediwach.