Moneta, bezwartościowa w Szkocji, wywołała w nim pragnienie zarobienia dużego majątku w uczciwy sposób.
W 1897, dzięki złotu znalezionemu w Dolinie Białej Śmierci, zarobił pierwszy milion dolarów, w 1903 był na 74. miejscu listy najbogatszych osób na świecie, a w 1930 stał się największym bogaczem na świecie.
Dokładna wartość majątku Sknerusa nie jest znana: Don Rosa opisał zawartość skarbca jako 5 multifantastylionów, 9 megabilionów, 7 imagilionów dolarów i szesnaście centów ()Don Rosa, Życie i czasy Sknerusa McKwacza., podczas gdy Carl Barks szacował wartość całego majątku Sknerusa (skarbca, kont bankowych, posiadłości i kopalni) na kwotę sporo mniejszą: 1 multifantastylion, 9 megabilionów, 623 dolary i 62 centy (ang. )Carl Barks, The Second-Richest Duck..
Dokładne szacunki nie mają sensu, ponieważ majątek Sknerusa, dzięki jego zabiegom, cały czas się powiększa.
W komiksie Carla BarksaCarl Barks, Spadkobierca Sknerusa w I.N.D.U.C.K.S. Sknerus zapisał cały swój majątek Hyziowi, Dyziowi i Zyziowi, ponieważ chłopcy najrozsądniej wydali dane im na próbę tysiąc dolarów (potencjalnymi spadkobiercami byli także Donald i Goguś).
Alternatywną wersję zarabiania poszczególnych milionów przedstawił włoski scenarzysta Fausto Vitaliano.