Stwierdzono, że zaburzenia przedmiesiączkowe mają podłoże biologiczne i nie są jedynie zjawiskiem psychologicznym lub uwarunkowanym kulturowo. PMDD jest zgłaszane przez miesiączkujące kobiety na całym świecie, co wskazuje na jego biologiczne podłoże, niezależne od położenia geograficznego. Większość psychologów przypuszcza, że zaburzenie to jest spowodowane zarówno reakcją na zmiany hormonalne, jak i czynnikami genetycznymi. Istnieją dowody na odziedziczalność (retrospektywnie zgłaszanych) objawów przedmiesiączkowych z kilku badań z udziałem bliźniąt i rodzin przeprowadzonych w latach 90., gdzie wskaźnik odziedziczalności PMDD wyniósł około 56%.
Czynniki genetyczne Wiele badań wykazało, że polimorfizm genu neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) może odgrywać rolę w wywoływaniu objawów PMDD. Wynika to z faktu, że efekt tego polimorfizmu naśladuje charakterystyczne dla PMDD objawy: niestabilność nastroju, depresję i drażliwość skupione wokół cyklu miesiączkowego. Gen ten był szeroko badany pod kątem jego związku z depresją oraz, co obiecujące dla badań nad PMDD, myszy homozygotyczne pod względem polimorfizmu BDNF wykazywały objawy lękowe, które podlegały zmienności wokół rui myszy, analogicznie do ludzkiej menstruacji, naśladując w ten sposób niektóre z objawów PMDD.
Współwystępujące zaburzenia psychiczne