W czasie jego prezydentury została przeprowadzona reforma systemu sądowego w Galicji, w ramach której otwarto nowe obiekty dla 7 trybunałów i 55 sądów oraz powiększono liczbę etatów z 627 do 1200. Przeniesiony z tej funkcji na emeryturę, został mianowany dożywotnim członkiem Izby Panów, izby wyższej dwuizbowego parlamentu Austro-WęgierAlojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 358.. Był prezesem Towarzystwa Prawniczego we Lwowie, ponownie wybrany w lutym 1909. Pod koniec 1911 roku postanowił przejść na emeryturę. Z tej okazji 27 grudnia 1911 roku cesarz przyznał mu Order Żelaznej Korony I Klasy. Jego miejsce na stanowisku prezesa Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie zajął od początku 1912 Adolf Czerwiński. Otrzymał tytuł rzeczywistego tajnego radcy.