Archidiecezja Manili (; fil. Arkidiyosesis ng Maynila; ) – jedna z 16 archidiecezji obrządku łacińskiego w Kościele katolickim na Filipinach ze stolicą w Manili. Ustanowiona diecezją 6 lutego 1579 przez Grzegorza XIII bullą papieską Illius fulti. Podniesiona do rangi archidiecezji przez Klemensa VIII 14 sierpnia 1595 i tym samym została również siedzibą prymasów Filipin.
Historia Diecezja manilska została erygowana 6 lutego 1579 bullą Illius fulti papieża Grzegorza XIII jako sufragania archidiecezji meksykańskiej (Filipiny były wówczas częścią wicekrólestwa Nowa Hiszpania). Pierwotnie diecezja obejmowała całe Hiszpańskie Indie Wschodnie. Wraz z rozwojem katolicyzmu w tym regionie z jej terytorium wydzielano kolejne diecezje.
14 sierpnia 1595 Klemens VIII podniósł diecezję do rangi archidiecezji, a jednocześnie z jej terytorium wydzielono podległe jej sufraganie: diecezję Nueva Caceres, diecezję Cebu, diecezję Nueva Segovia. Po powstaniu tej diecezji zasięg archidiecezji manilskiej ograniczył się do Manili i sąsiednich prowincji cywilnych: Rizal, Bulacan, Pampanga, Nueva Ecija, Batangas, Laguna, Cavite, Bataan, Zambales, Mindoro.