Józef Petruk (ur. 1 lipca 1923 w Świerżach, zm. 1 sierpnia 2018) – generał brygady LWP.
Życiorys Do 1939 skończył 4 klasy gimnazjum. 1 sierpnia 1944 wstąpił do WP, 1 marca 1945 skończył Oficerską Szkołę Artylerii w Chełmie, po której ukończeniu został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów artylerii. Po promocji brał udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej, walkach pod Budziszynem i operacji praskiej jako dowódca plutonu ogniowego 58 pułku artylerii przeciwpancernej 14 Brygady Artylerii Przeciwpancernej 2 Armii Wojska Polskiego.
Od lipca 1945 dowódca baterii w 54 pułku artylerii lekkiej. W 1947 skończył ze stopniem kapitana Kurs Doskonalenia Oficerów w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu i został oficerem taktyczno-wyszkoleniowym w 22 pułku artylerii lekkiej w Sulechowie (5 Dywizja Piechoty). Od lutego 1948 był pomocnikiem szefa Sztabu Inspektora Artylerii w Dowództwie Okręgu Wojskowego nr III w Poznaniu. Od grudnia 1948 p.o. dowódcy 22 pułku artylerii lekkiej w Sulechowie. Od grudnia 1949 do stycznia 1951 przebywał na kursie w Wyższej Oficerskiej Szkole Artylerii w Leningradzie. Po powrocie do kraju został dowódcą 23 pułku artylerii lekkiej w Bielsku-Białej. Od 29 września 1952 dowódca artylerii 29 Dywizji Piechoty w Bielsku-Białej.