Jan Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 31 stycznia 1841 Tarnowie, zm. 20 grudnia 1919 w Krakowie) – polski ziemianin, inżynier, poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego i austriackiej Rady Państwa, dożywotni członek Izby Panów.
Życiorys Portret Jana Stadnickiego na koniu (1900)|thumb|right|245px
Po ukończeniu studiów w Paryżu odbył praktykę inżynierską na linii kolejowej Paryż–Bordeaux. Po powrocie do Galicji pracował przy budowie linii kolejowej Lwów–Kołomyja, regulacji rzek oraz pracował we własnych majątkach.
Od 1866 roku działał w Towarzystwie Gospodarczo-Rolniczym w Krakowie i wielu innych organizacjach gospodarczych. Pracował m.in. w Radzie Nadzorczej Austriackiego Banku dla Krajów Koronnych w Wiedniu, był przewodniczącym Rady Nadzorczej Österreichische Central-Boden-Credit Bank w Wiedniu.
W 1877 roku został posłem do Sejmu Krajowego z okręgu tarnowskiego, zasiadał w tym sejmie do 1895 roku, był wybrany z IV kurii okręgu wyborczego Brzesko. W 1882 roku objął mandat w Izbie Poselskiej Rady Państwa w Wiedniu. W 1895 roku został dożywotnim członkiem Izby Panów w Wiedniu.