Mikołaj Wołkowycki (ur. 18 lipca 1925 w Białowieży, zm. 7 lutego 2011 w Białymstoku) – polski artysta plastyk, rzeźbiarz, malarz, pedagog.
Życiorys Syn Natalii z domu Ulezło i Teodora. W latach 1948–1955 studiował rzeźbę i malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w klasie rzeźby pod kierunkiem Mariana Wnuka i Franciszka Strynkiewicza, w klasie malarstwa u Eugeniusza Eibischa – ucznia Jacka Malczewskiego. W latach 1955–1958 odbył studia doktoranckie i krótko pracował na uczelni jako asystent.
Debiutował na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki, zorganizowanej w 1955 r. w warszawskim Arsenale, która zrywając z estetyką socrealizmu, stanowiła przełomowe wydarzenie w sztuce polskiej po II wojnie światowej.
Po studiach przez kilka lat pracował jako nauczyciel – w latach 1960–1964 uczył w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Supraślu, w 1961–1963 był wykładowcą rysunku w Studium Nauczycielskim w Białymstoku, w 1964–1965 kierował sekcją wychowania plastycznego w Okręgowym Ośrodku Metodycznym w Białymstoku. W 1952 r.