Według spisów miejscowości rejencji bydgoskiej z 1833 i 1860 r. w Żółwinie i Wypaleniskach mieszkali niemal wyłącznie ewangelicy w liczbie około 40 osób w Żółwinie i ponad 100 w WypaleniskachVerzeichniss aller Ortschaften des Bromberger Regierungs-Bezirks mit einer geographisch-statistischen Uebersicht. Bromberg 1833. Ta ostatnia wieś wykazywała charakter rozwojowy, gdyż w 1860 r. odnotowano 174 mieszkańców w 29 domach. Żółwin należał do katolickiej parafii bydgoskiej i ewangelickiej w Łęgnowie, a Wypaleniska do parafii w Solcu. Dzieci z Żółwina Wielkiego uczęszczały do szkoły w Łęgnowie, z Żółwina Małego i Wypalenisk do szkoły w OtorowieVerzeichniss sämmtlicher Ortschaften des Regierungs-Bezirks Bromberg. Bromberg 1860.
Według opisu Jana Nepomucena Bobrowicza z 1846 r. folwarki Żółwin Mały i Wielki należały do majątku Czersk Polski, którego właścicielką była majorowa von Lippe, natomiast Wypaleniska (Soleckie Ogniska) były kolonią osadniczą, należącą do miasta Solca.