Dricāni (łatg. Drycāni; niem. hist. Dritzen; pol. hist. Drycany) – wieś na Łotwie, w novadsie Rzeżyca, siedziba administracyjna pagastsu Dricāni. W 2010 roku liczyła 1090 mieszkańców.
W miejscowości znajduje się kościół rzymskokatolicki pw. św. św. Szymona i Judy.
Dobra zostały nadane przez Zygmunta Augusta w 1568 roku Ernestowi de Rueck. W 1625 r. Zygmunt III nadał te dobra Janowi Tyzenhausowi, jednak rodzina Ryków utrzymała te dobra. W 1677 r. ród Ryków otrzymał od Jana III Sobieskiego przywilej z potwierdzeniem dziedzicznych praw do tej wsi. Do 1772 roku miejscowość wchodziła w skład Wielkiego Księstwa LitewskiegoWojciech Walczak, Karol Łopatecki, Cmentarz i kościół pw. św. św. Szymona i Judy w Drycanach, [w:] Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem dawnej Rzeczypospolitej, t. I, red. W. Walczak, K. Łopatecki, Białystok 2010, s. 231-246..
W XIX stuleciu siedziba rodowa spolonizowanej rodziny Manteufflów, które dobra wniosła Maria Franciszka de Ryk. Manteufflowie w drugiej połowie XIX w. ufundowali kościół katolicki, a na placu przykościelnym pochowanych jest kilku przedstawicieli tej rodziny. Miejsce urodzenia i zamieszkania Gustawa Manteuffla.