Piotr Przybyszewski (ur. 27 czerwca 1926 w Zwoleniu, zm. 10 lutego 1990 w Poznaniu) – generał brygady LWP.
Do 1939 skończył 6 klas szkoły powszechnej w Zwoleniu. Podczas okupacji był robotnikiem drogowym i melioracyjnym. Po wywiezieniu na roboty przymusowe do Niemiec 1 VIII 1943 był robotnikiem budowlanym w Zakładach Kruppa w Essen. Od kwietnia do października 1945 w Polskich Kompaniach Wartowniczych przy Armii USA, po powrocie był elektromonterem w Wałbrzychu. Od września 1946 w WP w Świdnicy, w 1949 skończył Oficerską Szkołę Polityczno-Wychowawczą w Łodzi. 1946-1979 uczył się wieczorowo w szkole średniej w Olsztynie, gdzie zdał maturę. Dowódca kompanii w 32. Pułku Zmechanizowanym. 1950–1951 na kursie kwatermistrzów w Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego w Poznaniu, potem był oficerem intendentury. Szef zaopatrzenia mundurowego 12. Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej i potem w 32. Batalionie Łączności. 1952-1953 skończył Wyższy Kurs Kwatermistrzowski w Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego w Poznaniu, a w 1956 - Kurs Szefów Tyłów Związków Taktycznych w Centrum Wyszkolenia Służby Tyłów w Poznaniu. W listopadzie 1962 został zastępcą kwatermistrza 10. Sudeckiej Dywizji Pancernej. 1966-1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego, potem był zastępcą dowódcy i kwatermistrzem 10 Dywizji Pancernej w Opolu.