thumb|240px|Czołgiści SZ RP w kombinezonach wz. 601/MON i czarnych beretachthumb|150px|Czołgista SZ PRL w skórzanym kombinezonie wz. 5486 i czarnym berecie mały|280x280px|Rekonstrukcja wyglądu dowódcy czołgu T-72M1, w stopniu starszego kaprala. W trakcie zajęć poza wozem w okresie jesienno-zimowym, w drugiej połowie lat 80. (1987, Żagań) Ubiór specjalny czołgistów Wojska Polskiego – ubiór noszony przez załogi czołgów podczas obsługi pojazdów.
II Rzeczpospolita Polska Czołgiści w okresie międzywojennym nosili jednoczęściowe kombinezony drelichowe w kolorze granatowym. Z czasem wprowadzono model barwy khaki dla załóg wozów bojowych.
Nakryciem głowy polskich czołgistów noszonym wewnątrz czołgu były hełmy czołgowe wz. 19 lub przeróbki adrianów na wersję czołgową. Występowały też, choć w małym stopniu hełmy skórzane wzorowane na niemieckich haubach lotniczych z okresu I wojny światowej. Pod koniec lat 30 XX w. opracowano także hełmofony z wbudowanymi słuchawkami, przeznaczone dla załóg czołgów 7TP.
Poza czołgiem noszono czarne berety wz. 37 lub wcześniejsze wz. 19.