Późnym przedpołudniem, kierunek prądu odwrócił się, co dało przewagę Minamotom, i wojownicy obu flot zwarli się w walce na pokładach okrętów.
Decydującym momentem była zdrada Yoshizumi Miura, który przeszedł na stronę Minamoto, nie tylko uderzając na tyły dotychczasowych sprzymierzeńców, ale także informując dowódców Minamoto, na którym okręcie znajduje się sześcioletni cesarz Antoku, co pozwoliło im skoncentrować ataki na tej jednostce. Obawiając się niewoli, babka (lub opiekunka) cesarza, chroniąc godność chłopca, wskoczyła z nim do morza i oboje utonęli. Według legendy, wraz z cesarzem morze pochłonęło jedno z trzech regaliów cesarskich – miecz Kusanagi.
Po śmierci cesarza wielu wojowników klanu Taira popełniło samobójstwo poprzez seppuku lub rzucając się do morza. Klęska rodu Taira pod Dan-no-Ura okazała się decydująca dla wyniku wojny. Wydarzenia te były przełomem w historii Japonii. Zakończyły bowiem okres kultury dworskiej i rządów arystokracji o nazwie Heian (794-1185) i rozpoczęły okres Kamakura (1185-1333) dominacji władców wojskowych.