Po powrocie do Polski pracował m.in. jako dyrektor Biura Studiów i Analiz Senatu RP (1990–1991), doradca ministra spraw zagranicznych (1991–1994), członek Polskiej Rady Ruchu Europejskiego i zarządu Fundacji Polska w Europie (1994–1998), a od 1998 jako radca Stałego Przedstawicielstwa RP przy Wspólnotach Europejskich w Brukseli. Następnie był m.in. dyrektorem sekretariatu Minister Spraw Zagranicznych Anny Fotygi. Od 2008 do 2013 był Stałym Przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej przy FAO, rezydującym w Rzymie.
W 2006 w związku ze swoją działalnością opozycyjną został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 września 2006 r. o nadaniu orderów ()..
Z żoną Anna Karoń-Ostrowska miał syna Adama. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–1989. Tom 1, wyd. Ośrodek KARTA, Warszawa 2000 (biogram autorstwa Anny Machcewicz)