Walki o przyczółki pod Dęblinem i Puławami – walki żołnierzy 1 Armii Wojska Polskiego (dowódca gen. Zygmunt Berling) stoczone w dniach 28 lipca–6 sierpnia 1944 roku o opanowanie przyczółków na lewym brzegu Wisły, jedna z bitew oddziałów 1 AWP podczas II wojny światowej, w ramach operacji Bagration 1 Frontu Białoruskiego (1 FB) (dowódca marszałek Konstanty Rokossowski).
Opis bitwy 1 Armia Wojska Polskiego (1 AWP) (62 830 żołnierzy, 592 działa i moździerze) w końcu lipca 1944 działała w ramach operacji brzesko-warszawskiej (18 VII – 1 VIII) będącej częścią Operacji Bagration.
26 lipca wojska 2 Armii Pancernej (dowódca gen. Siemion Bogdanow) z 1 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej opanowały Dęblin i Puławy i zostały skierowane na Garwolin. 69 Armia (dowódca gen. Władimir Kołpakczi) uchwyciła przyczółki na Wiśle w rejonie Kazimierza Dolnego. W lukę między 69 Armią i 8 Gwardyjską Armią (dowódca gen. Wasilij Czujkow) została wprowadzona 28 lipca 1 AWP. Wieczorem 28 lipca obsadziła ona wschodni brzeg Wisły od m. Rycice (2 km. na północ od Dęblina) do m. Włostowice (2 km. na południe od Puław). Do wykonania tego zadania zostały wyznaczone 1 i 2 DP wzmocnione artylerią. W I rzucie 1 AWP znajdowały się 1 i 2 DP, w II rzucie 3 DP.
1 DP, wzmocniona 4 pułkiem artylerii przeciwpancernej i wsparta 5 BAC zajęła odcinek 12 km. od m.