System oznaczeń samolotów United States Army Air Corps – wprowadzony w 1919 system oznaczeń statków powietrznych United States Army Air Corps. System został wprowadzony w czternaście lat po powstaniu sił lotniczych Armii Amerykańskiej, przez ten okres samoloty używane przez lotnictwo Armii nosiły tylko oznaczenia nadane im przez ich producentów.

Według systemu wprowadzone w 1919 samoloty otrzymywały oznaczenie określające ich przeznaczenie (rolę) i w niektórych przypadkach ich dodatkową, charakterystyczną cechę. Pierwszych piętnaście typów samolotów oznaczonych było początkowo rzymskimi cyframi od I od XV, ale ten system został porzucony po stworzeniu kolejnych oznaczeń.

Samoloty, które służyły w Armii przed przyjęciem nowego systemu zachowały swoje wcześniejsze oznaczenia z wyjątkiem bombowca Martin MB-2, który w momencie zmiany systemu był właśnie oblatywany i do służby wszedł już jako Martin NBS-1.

System ten obowiązywał w latach 1919-24, kiedy został zastąpiony systemem oznaczeń statków powietrznych United States Army Air Service.