Walki nad Turią i Bugiem, zwane też walkami pod Dolskiem i Dorohuskiem – walki polskich artylerzystów stoczone w dniach 18–21 lipca 1944 roku, w czasie operacji brzesko-lubelskiej podczas II wojny światowej, jedna z bitew oddziałów Armii Polskiej w ZSRR.
Tło W dniach 22–24 czerwca 1944 wojska czterech frontów radzieckich rozpoczęły operację Bagration na Białorusi. 16 lipca wojska 1 Frontu Białoruskiego wyszły na rubież: stacja kolejowa Swisłocz, Prużana, rejon Janowa Podlaskiego, Milanowicze, wschodni brzeg rzeki Turia. Armia Polska, wchodząca w skład lewoskrzydłowego zgrupowania uderzeniowego 1 Frontu Białoruskiego działała w II rzucie frontu. 11 lipca dowódca frontu wydzielił artylerię Armii Polskiej (1 Brygada Artylerii im. gen. Józefa Bema i 5 Brygada Artylerii Ciężkiej, 1, 2, 3 pułki artylerii lekkiej, 8 pułk artylerii haubic, 1 samodzielny pułk moździerzy, 4 pułk artylerii przeciwpancernej – łącznie ok. 7 tys. żołnierzy i 260 dział i moździerzy), do wsparcia radzieckiej 69 Armii, której zadaniem było przełamanie obrony niemieckiej w rejonie: Targowiszcze, Dolsk, Turyczany, sforsowanie Bugu i rozwinięcie natarcia na Chełm i Lublin. Jednostki artylerii polskiej rozwinęły się w pasie działania prawoskrzydłowego radzieckiego 91 Korpusu Strzeleckiego gen. lejtn.