Ratusz bielski jest jednym z najpiękniejszych późnobarokowych ratuszy w Polsce.
Kolejne przebudowy przypadają na pierwszą połowę XIX wieku kiedy do elewacji frontowej dobudowano kolumnowe podcienia, a środkowy otwór okienny zamieniono na otwór drzwiowy. Po pierwszej wojnie światowej powstały dwie wnęki konchowe na wschodniej i zachodniej ścianie pomieszczenia znajdującego się na piętrze. W jednej z nich jest zachowane do dziś malowidło przedstawiające białego orła w złotej koronie na czerwonym tle. Kolejnych zmian dokonali Niemcy w 1942 roku. W tym czasie zostały zlikwidowane w elewacji frontowej kolumnowe podcienia oraz zmieniono rozstaw otworów okiennych. Przebudowano wnętrze piętra wznosząc nowe ścianki działowe.
Nie wiadomo jakie funkcje początkowo pełniły pomieszczenia w ratuszu. W XIX wieku mieścił się tutaj sąd powiatowy, hauptwachta i kilka sklepów. W okresie przed II wojną światową i w latach powojennych, podobnie jak w Białostockim Ratuszu, północną część parteru ratusza zajmowały sklepy. Po drugiej wojnie światowej w latach 50. i 60. XX wieku znajdowały się w ratuszu Miejska Rada Narodowa, Urząd Stanu Cywilnego, Biuro Notarialne oraz Biblioteka Publiczna. w kolejnych dekadach budynek poddano pracom remontowym i konserwatorskim by przywrócić mu pierwotny wygląd budynku oraz układ wnętrz.