Cormac był jednym z najbardziej znakomitych zwycięzców swego czasu i "znakomitym co do siły ciała, zręczności i odwagi". Pokonał Lagenian (mieszkańcy Leinsteru) w bitwach: pod lorras Damhsa, Carmen (lub Wexford), Liamhan (lub Dunlaven), Tarą, Teltown i Samhna Hill; zwyciężył mieszkańców Connachtu w sławnej bitwie pod Cruachan na terenie hrabstwa Roscommon. Kroniki Czterech Mistrzów zanotowały, że Cormac Ulfada, arcykról Irlandii i brat cioteczny Cormaca Casa, w piętnastym roku panowania, tj. 269 r., prowadził wojnę z Munsterem. Walczył tam w dziewięciu bitwach: pod Berre, nad jeziorem Loch Lein, pod Luimneach (obecnie Limerick), pod Grian, pod Classach, pod Muiresc, pod Fearta, w której zginął brat Cormaca Casa, Eochaid Taebfada; pod Samhain, w której zginął Cian, młodszy rodzony brat Cormaca Casa; zaś ostatnią bitwę rozegrał pod Ard-cam („Krzywe Wzgórze”).
Cormac Cas zmarł w Dun-tri-Liag (Fort Płyt Kamiennych), obecnym Duntrileague w hrabstwie Limerick, od ran otrzymanych w bitwie pod Samhna Hill. Zraniony został włócznią Eochaida Czerwonych Brwi, króla Leinsteru. Z żoną Samair (Samer), córką Fionna mac Cumhaill, słynnego wodza fianna, miał trzech synów: Tine’a, Connlę oraz Mogcorba, przyszłego króla północnego Munsteru, czyli Thomondu.