Wprowadził on 2 określenia, w których o przynależności do jednej lub drugiej grupy decydowała przydatność w warsztacie historyka:
nauki pomocnicze jako niesamodzielne i bezpośrednio związane z metodami badań historycznych, nauki posiłkujące jako odrębne nauki niezbędne do zrozumienia badanego źródła. Zdaniem Aleksandra Gieysztora NPH można podzielić na 2 rodzaje: przydatne w początkowym etapie pracy: zbieranie, opisywanie i systematyzacja źródeł, jako odrębne nauki humanistyczne z własnym przedmiotem badań, czyli NPH są wszystkie nauki posługujące się metodą historyczną do osiągnięcia własnych celów, ale jedynie w przypadku, kiedy są w stanie pomóc w zrozumieniu źródła.
Klasyczny podział NPH i ich gałęzie Archeologia prawna – nauka o znakach władzy (atrybuty, ceremoniał, insygnia) i prawa (formy, narzędzia i sprzęty służące do realizowania norm prawnych: strój, atrybuty, symbole i znaki rytuału prawniczego). Archiwistyka – nauka o metodach pracy z archiwami (historyczne i aktualne sposoby gromadzenia, przechowywania, opracowywania i udostępniania danych). Archiwoznawstwo – nauka o dziejach i zasobach poszczególnych archiwów.