Od 1960 służył jako oficer operacyjny Oddziału Operacyjnego w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a w latach 1961–1962 był dowódcą 75 pułku zmechanizowanego w Bartoszycach Od 1963 szef sztabu i zastępca dowódcy 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie, a od 1965 9 Drezdeńskiej Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie. Od 1967 dowódca tej dywizji. W 1970 został dowódcą 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Jana Kilińskiego w Krośnie Odrzańskim. W 1971 ukończył Kurs Taktyczno-Operacyjny ASG WP, a 1973 Kurs Operacyjno-Strategiczny w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. 5 października 1971 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1971 przewodniczący Rady Państwa PRL Józef Cyrankiewicz. Od października 1973 do października 1976 szef sztabu i zastępca dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Od lutego 1977 do listopada 1978 szef Misji Polskiej w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Korei w randze ministra pełnomocnego. Od września 1979 zastępca komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. liniowych, a od stycznia 1980 komendant Centrum Doskonalenia Oficerów im. gen. armii Stanisława Popławskiego w Rembertowie. W latach 1985–1990 szef Inspekcji Sił Zbrojnych.