Egzemplarz wrocławski Ilustrowany egzemplarz wrocławski jest, datowaną na 2. połowę XV wieku, kopią dzieła Thomasa Cantimpratensisa. Jest to pergaminowy kodeks o wymiarach 32,5 na 23,5 cm, spisany na 202 kartach. Egzemplarz ten zawiera też 665 barwnych grafik. Znalazł się on we Wrocławiu dzięki Thomasowi von Rhedigeranowi (zm. 1576), podróżnikowi gromadzącemu rękopisy. Zgromadzona przez niego kolekcja w XVII trafiła do zbiorów biblioteki przy kościele św. Elżbiety. W wyniku połączenia tego księgozbioru z dwoma innymi, z kościoła św. Marii Magdaleny i św. Bernardyna, w latach 1865–1867 utworzono Bibliotekę Miejską, której dzisiejszą spadkobierczynią jest Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu.
Do 16 września 1943 roku rękopis był przechowywany w Bibliotece Miejskiej posiadając sygnaturę S.IV.1.13, ekslibris Thomasa von Rehdigerana oraz numer rękopisu 174. Wtedy, w obawie przed bombardowaniami, najcenniejsze zbiory rękopiśmienne zostały zapakowane w 100 skrzyń i ewakuowane do pałacu w Ramułtowicach (ówczesny Ramfeld). Wrocławski egzemplarz Liber de natura rerum umieszczono w skrzyni nr 87 i przechowywano w pałacowym salonie muzycznym. Po wojnie okazało się, że rękopis zaginął.